poniedziałek, 8 stycznia 2018

78 no i stało się...

teraz jesteśmy cacy. Jeśli chodzi o poprzedniego posta.Teraz jesteśmy już dobrzy, po dwóch latach odwróciło się. Wreszcie moje dzieci są traktowane prawi na równi z całą resztą, a czami nawet i tak samo.Ale jedno się nie zmieniło, nikt nas nie odwiedza, jak byśmy nie jeździli, to dzieci nie znałyby dziadków ani wujków i cioć. Wiemy, ze przyjeżdżają  do naszego miasta, albo przez nie przejeżdżają, więc tak trochę słabo. Mi nie zależy, ale wiem, ze mojemu mężowi jest po prostu przykro :(
Autor: o

2 komentarze:

  1. ag8 stycznia 2018 21:07

    A może pogadac z mężem i przez jakis czas tam nie jechać zmuszajac ich do przyjazdu? Próbowaliście?

    OdpowiedzUsuń
  2. Aga3 lutego 2018 00:35

    No niestety plan był, ale dziadki mają nowego pieska i powiedzieli Kubusiowi, że to jego piesek, dał mu imię i teraz nie ma zmiłuj. Jeździmy do CHRUPKA.

    OdpowiedzUsuń

Subskrybuj: Komentarze do posta (Atom)